| Tanım |
Uzun zincirli perfloroalkil sülfonatların ve karboksilik asitlerin potansiyel çevresel ve toksikolojik etkileriyle ilgili endişeler şunlara yol açmıştır: (1) 2000-02 yılları arasında perflorooktan sülfonat (PFOS) ve ilgili bileşikler ile perflorooktanoik asit (PFOA) üretiminin başlıca küresel üreticisi tarafından aşamalı olarak durdurulması; (2) ABD Çevre Koruma Ajansı (US EPA) ile sekiz önde gelen küresel şirket arasında PFOA ve ilgili kimyasalların emisyonlarını ve ürün içeriğini 2010 yılına kadar %95 oranında azaltmak ve 2015 yılına kadar bunların ortadan kaldırılması yönünde çalışmak üzere bir yönetim anlaşmasının imzalanması; (3) Kanada çevre ve sağlık otoriteleri ile beş şirket arasında ürünlerdeki perflorlu karboksilik asitleri kısıtlamak için benzer bir anlaşma; (4) Avrupa Birliği'nde 'PFOS' kullanımını kısıtlayan bir Avrupa Birliği Pazarlama ve Kullanım Direktifi; ve (5) PFOS'un Kalıcı Organik Kirleticilere İlişkin Stockholm Sözleşmesi'ne Ek B maddesi olarak dahil edilmesi, yani kullanımının kısıtlanması; ve bu bileşik ailesinin çevresel emisyonlarını azaltmayı amaçlayan diğer düzenleyici ve gönüllü girişimler. |
| Kimyasal Özellikler |
Perflorooktanoik asit, beyaz ila kirli beyaz toz veya renksiz pullardır. Suda çok çözünür. pH'ı 2,6'dır. Perflorooktanoik asit, bazlarla, oksitleyici maddelerle ve indirgeyici maddelerle reaksiyona girme yeteneğine sahiptir. PFOA, ayrıştığında karbon oksitleri ve hidrojen florür oluşturabilir. PFOA'nın fiziksel ve kimyasal özellikleriyle ilgili ek bilgiler şu anda mevcut değildir.
 |
| Kullanımlar |
Perflorooktanoik asit (PFOA), floropolimerlerin ve floroelastomerlerin kimyasal sentezinde yardımcı olarak, öncelikle amonyum tuzu (APFO) olarak kullanılan florlu bir yüzey aktif maddedir. Bu nedenle, yapışmaz pişirme kapları ve mutfak eşyalarında, leke tutmayan kumaş işlemlerinde ve giysiler için su geçirmezlik işlemlerinde bulunabilir. ABD Çevre Koruma Ajansı (EPA) tarafından perfloroalkillerin kullanımını azaltma ve bunları diğer maddelerle değiştirme yönünde bir çaba yürütülse de, PFOA hala ABD endüstrisinde kullanılmaktadır. Perflorooktanoik asit (PFOA, C8, pentadekaflorooktanoik asit, perfloro kaprilik asit), perfloroalkil kimyasal ailesindeki sekiz karbonlu bir bileşiktir. Perflorooktan sülfonat, yapışmaz pişirme kapları, su geçirmez giysiler, deri ürünleri, temizlik ürünleri ve pestisitler dahil olmak üzere çeşitli uygulamalarda kullanılır. Başlıca kullanımı halı, mobilya ve diğer tüketici ürünlerinde leke kovucu olarak olmuştur. 2006 yılında, ABD Koruma Ajansı, PFOA kullanan sekiz büyük şirketle birlikte, 2015 yılına kadar kimyasalın emisyonlarını ve kullanımını azaltmak için bir program başlattı (USEPA, 2012). |
| Kullanımlar |
PFOA, tuzları olarak sentetik olarak üretilen tamamen florlanmış bir organik asittir. Tipik yapı, sekiz karbon atomundan oluşan dallanmamış bir zincire sahiptir. Perfloroalkil karboksilatların endüstriyel üretimi 1940'ların sonlarında başlamıştır. PFOA üretmek için iki temel üretim süreci kullanılır, yani elektrokimyasal florlama ve telomerizasyon. PFOA ayrıca bazı öncüllerin, örneğin florotelomer alkollerin bozunması sonucu da ortaya çıkabilir. PFOA'nın amonyum tuzu, öncelikle endüstriyel uygulamalarda bir emülgatör veya 'işleme yardımcısı' olarak kullanılır, örneğin politetrafloroetilen gibi floropolimerlerin üretiminde, ancak ayrıca florosurfaktan kullanımı için de üretilir. Tipik kullanımlar arasında elektronik, tekstil ve yapışmaz pişirme kaplarında floropolimerler ve yangınla mücadelede kullanılan sulu film oluşturan köpüklerde florosurfaktanlar bulunur. |
| Kullanımlar |
Pentadekaflorooktanoik asit çözeltisi, buharlaştırıcı ışık saçılımı detektörlü sıvı kromatografisi (LC-ELSD) ve atmosferik basınç iyonizasyon-kütle spektrometrisi (LC-API-MS) kullanılarak türevlendirilmemiş proteinli amino asitlerin ayrılması ve belirlenmesi için bir kromatografik yöntemin geliştirilmesinde iyon eşleştirme reaktifi olarak kullanılabilir. |
| Tanım |
ChEBI: Perflorlanmış oktanoik asit olan bir floroalkanoik asit. |
| Genel Açıklama |
Perflorooktanoik asit, floroakrilik esterlerin, floropolimerlerin ve floroelastmerlerin hazırlanmasında yaygın olarak kullanılan bir perfloroalkil asittir. Uzun bir yarı ömre sahip, çevresel olarak kalıcı ve biyoakümülatif olduğu bulunmuştur. |
| Güvenlik Profili |
İntraperitoneal yolla zehirleme. Mutasyon verileri bildirildi. Ayrışmaya ısıtıldığında Fí'nin toksik buharlarını yayar. |
| Çevresel Kader |
Çevrede bulunan perflorooktanoik asit, kozmetik, yağlayıcı, boya, cila, yapıştırıcı, kumaş bakımı ve yangın söndürme bileşiklerinin üretiminden kaynaklanan atık akışı salınımlarından kaynaklanabilir. Atmosferde buhar fazına geçebilir ve burada 31 günlük bir yarı ömürle atmosferik olarak parçalanır. Hidrolize karşı çok dirençlidir ve toprakta hareketsizdir. Topraktan (toprak pH'ına bağlı olarak) veya yüzey sularından buharlaşması olası değildir. Tortulara ve askıda parçacıklara emilmesi beklenmez. Perflorooktanoik asidin suda yaşayan organizmalarda biyolojik olarak birikmesi beklenmez (BCF =3.1–9.4) (NLM, 2013). |
| Arıtma Yöntemleri |
Asidi CCl4 ve toluenden kristalleştirin ve damıtın. H2O'da misel oluşturur ve H2O'da çözünürlüğü %1'dir. Asit klorür b 129-130o/744mm'dir. Amit m 138o'dur. [Bernett & Zisman J Phys Chem 63 1911 1959, Bro & Sperati J Polym Sci 38 289 1959, Beilstein 2 IV 994.] |
| Toksisite değerlendirmesi |
Uzun süre PFOA ile beslenen hayvanlar üzerinde yapılan çalışmalar mide, karaciğer ve tiroid hormonları üzerinde etkiler göstermiştir. Hayvan çalışmaları ayrıca PFOA'nın nispeten yüksek seviyelerde kansere neden olabileceğini göstermektedir. PFOA'nın ayrıca bir gelişimsel toksik madde olduğu ve bağışıklık sistemi üzerinde etkileri olduğu gösterilmiştir. PFOA öncelikle karaciğeri etkiler ve deney hayvanlarında nispeten düşük doz seviyelerinde gelişimsel ve üreme toksik etkilerine neden olabilir. Sıçanlarda, özellikle karaciğerde tümör insidansını artırır. Sıçanlardaki kanserojen etkiler dolaylı/genotoksik olmayan etki modlarından kaynaklanıyor gibi görünmektedir. PFOA'ya maruz kalan işçilerde yapılan epidemiyolojik çalışmalar artmış bir kanser riski göstermemektedir. Serum PFOA seviyeleri ile kolesterol, ürik asit ve karaciğer enzim seviyeleri arasında mütevazı pozitif ilişkiler olduğuna dair nispeten tutarlı kanıtlar vardır. Kemirgenlerde ve maymunlarda gözlemlenen kritik etkiler karaciğer üzerindedir ve hipertrofi, karaciğer enzim aktivitesindeki değişiklikler ve peroksisomların çoğalmasını içerir. Kemirgenlerde PFOA'nın anyonik formu hepatosellüler adenomlar, Leydig hücre adenomları ve pankreas hiperplazisine neden olur. PFOA'nın genotoksik aktivitesi, 'önemli genotoksisiteden yoksun' ve 'zayıf nonspesifik genotoksik' olarak sınıflandırmalarla güncel bir tartışma ve çekişme konusudur. PFOA doğrudan genotoksik görünmemektedir; hayvan verileri, çeşitli tümör tiplerine ve yenidoğan ölümüne neden olabileceğini ve bağışıklık, karaciğer ve endokrin sistemleri üzerinde toksik etkilere sahip olabileceğini göstermektedir. |